Hoe Mark Kooijmans zijn koers verlegde en verrassend goed landde in het interimwerk
Na dertig jaar bij dezelfde werkgever dacht Mark Kooijmans alles wel zo’n beetje te kennen van het werken in de publieke sector. Maar sinds zijn loopbaantraject bij Gradus gooide hij het roer om – en kwam hij erachter dat er een wereld voor hem open lag. Zijn eerste interimopdracht bracht hem meteen op een plek waar van alles in beweging was: het Ministerie van Algemene Zaken, tijdens de periode waarin Mark Rutte afscheid nam en Dick Schoof werd benoemd als nieuwe minister-president.
Interimwerk? Ik vond het een absurd idee. Maar toen ik eenmaal aan het idee gewend was, begon het te kriebelen.
Mark kwam bij Gradus terecht na een lange loopbaan bij één en dezelfde gemeente. “Ik was loyaal, kende de organisatie door en door. Maar het was tijd voor iets nieuws – al wist ik niet wat.” Het loopbaantraject bij Gradus hielp hem om opnieuw te onderzoeken wat hem drijft. Niet alleen via gesprekken met zijn coach, maar ook door de combinatie van workshops en reflectie.
In die gesprekken met zijn coach kreeg het idee van interimwerk voorzichtig vorm. “Zij stelde op een gegeven moment de vraag: waarom denk je niet aan interimopdrachten? Dat vond ik eerst niks voor mij. Te vluchtig, dacht ik. Maar hoe langer ik erover nadacht, hoe enthousiaster ik werd. Je kunt je volledig focussen op de opgave, zonder dat je meteen onderdeel bent van de interne politiek.”
Een belangrijke katalysator in dat proces was de leergang Fabula Nova, waarin deelnemers via filosofie, reflectie en uitwisseling hun persoonlijke ‘nieuwe verhaal’ vormgeven. “Die leergang dwong me om echt stil te staan bij mezelf. Wat wil ik? Wat geeft me energie? Aan het eind presenteerde ik mijn verhaal – en daarin speelde interimwerk een hoofdrol. Toen wist ik: dit is wat ik wil.”
Metéén het Binnenhof op
Zijn eerste opdracht kwam sneller dan verwacht. En niet bij een gemeente, maar bij het Ministerie van Algemene Zaken. “Ze zochten iemand die tijdelijk een unit kon aansturen rond huisvesting, inkoop en facilitair. Een aantal leidinggevenden was vertrokken en het was belangrijk dat het team weer koers kreeg.” Mark zei ja. Niet omdat hij alles al wist, maar juist omdat hij zich er senang bij voelde om het gaandeweg te leren. “Ik ben goed in het ordenen van complexe zaken. En ik vind het leuk om ergens in te stappen waar nog niet alles is uitgekristalliseerd.”
Wat hij niet kon voorzien: dat zijn opdracht samenviel met een historische kabinetswisseling. “Ik begon toen Mark Rutte nog premier was. En tegen de tijd dat mijn opdracht ten einde loopt, zit Dick Schoof op die plek. Dat maak je ook niet elke dag mee.”
De verhuizing van het ministerie – op verzoek van burgemeester Van Zanen – viel ook nog eens in zijn opdrachtperiode. “Binnen drie weken moesten we het Binnenhof verlaten. Dat was een logistieke én emotionele operatie, zeker voor mensen die al tientallen jaren op die plek werkten.” Mark benaderde die overgang zorgvuldig. “Ik heb vooral veel gesprekken gevoerd. Geluisterd. Aangevoeld wat nodig was. Sommige collega’s hadden er echt verdriet van.”
Ik dacht altijd dat mijn loopbaan zou eindigen in een vaste baan bij een gemeente. Maar mijn horizon is verruimd. Ik zie nu hoe breed mijn ervaring inzetbaar is. En hoe leuk het is om steeds opnieuw waarde toe te voegen.
Niet op de automatische piloot
Wat hem het meest bijblijft, is hoe goed het interimwerk past bij zijn manier van werken. “Je komt blanco binnen. Je moet je snel inleven, overzicht krijgen, duidelijkheid scheppen. Dat ligt me.” Tegelijkertijd leerde hij ook om zijn neiging tot verantwoordelijkheid nemen te doseren. “Als interim is het niet aan mij om alles op te lossen. Ik heb geleerd om scherp te blijven op wat wél en niet mijn opdracht is.”
Zijn missie bij Algemene Zaken zit er inmiddels op. Een vaste unitmanager heeft de taken overgenomen. Mark is inmiddels gestart met een nieuwe opdracht. En nee, solliciteren op de vaste functie was nooit een overweging. “Daarvoor heb ik een duidelijke keuze gemaakt. Dit is het pad dat nu bij mij past.”
