De kosten van een re-integratietraject voor een werkgever liggen doorgaans tussen de 3.000 en 15.000 euro, afhankelijk van de duur, intensiteit en het type traject. Voor werkgevers in de publieke sector komen daar soms aanvullende verplichtingen bij, zoals de loondoorbetalingsplicht tijdens ziekte. In dit artikel beantwoorden we de meest gestelde vragen over re-integratiekosten zodat je als werkgever goed voorbereid bent.
Wat bepaalt de hoogte van de kosten van een re-integratietraject?
De hoogte van de kosten van een re-integratietraject wordt bepaald door een combinatie van factoren: de duur van het traject, de complexiteit van de situatie van de medewerker, het type begeleiding en of er sprake is van spoor 1 of spoor 2 re-integratie. Hoe intensiever en langer de begeleiding, hoe hoger de investering.
Concreet spelen de volgende factoren een rol:
- Spoor 1 of spoor 2: Spoor 1 richt zich op terugkeer bij de eigen werkgever; spoor 2 op plaatsing bij een nieuwe werkgever. Spoor 2-trajecten zijn doorgaans uitgebreider en dus duurder.
- Duur van het traject: Een kortlopend traject van enkele maanden kost minder dan een intensief begeleidingstraject van een jaar of langer.
- Type begeleiding: Persoonlijke coaching, arbeidsdeskundig onderzoek, psychologische ondersteuning en loopbaanadvies hebben elk hun eigen tarieven.
- Complexiteit van de situatie: Bij langdurig verzuim, psychische klachten of een moeilijk bemiddelbare medewerker is meer begeleiding nodig.
- Sector en cao: In de publieke sector gelden specifieke afspraken die invloed hebben op wat een werkgever moet en mag inzetten.
Naast de directe begeleidingskosten telt ook de loondoorbetaling mee. Zolang een medewerker ziek is, betaalt de werkgever het loon door, wat in de praktijk de grootste kostenpost vormt bij langdurig verzuim.
Wat zijn de gemiddelde kosten van een re-integratietraject in de publieke sector?
In de publieke sector liggen de gemiddelde kosten van een re-integratietraject ruwweg tussen de 5.000 en 12.000 euro voor een volledig begeleid traject. Dit is exclusief de loondoorbetalingskosten, die bij langdurig verzuim al snel oplopen tot tienduizenden euro’s per jaar.
Een eenvoudig spoor 1-traject met beperkte coaching is aan de onderkant van dit spectrum te vinden. Een intensief spoor 2-traject met uitgebreide loopbaanbegeleiding, arbeidsdeskundig onderzoek en actieve bemiddeling naar een nieuwe werkgever bevindt zich aan de bovenkant. Voor hogere functies of complexe situaties, zoals bij politieke ambtsdragers of leidinggevenden, kunnen de kosten hoger uitvallen vanwege de specialistische aanpak die nodig is.
Het is ook goed te weten dat goede re-integratie uiteindelijk kosten bespaart. Een medewerker die snel en duurzaam terugkeert naar passend werk, voorkomt langdurige loondoorbetaling, vermindert het risico op een WIA-instroom en verkleint de kans op een loonsanctie van het UWV.
Welke kosten zijn wettelijk verplicht voor werkgevers bij re-integratie?
Werkgevers in Nederland zijn wettelijk verplicht om gedurende de eerste twee ziektejaren het loon van een zieke medewerker door te betalen, doorgaans minimaal 70% van het loon. Daarnaast zijn zij verplicht om actief re-integratie-inspanningen te leveren en deze te documenteren in een Plan van Aanpak.
De wettelijke verplichtingen omvatten onder meer:
- Loondoorbetaling: Minimaal twee jaar, tenzij er sprake is van een kortere contractduur.
- Plan van Aanpak: Opstellen en bijhouden in samenwerking met de medewerker en de bedrijfsarts.
- Inzet van een bedrijfsarts: De werkgever is verantwoordelijk voor toegang tot bedrijfsgeneeskundige begeleiding.
- Re-integratie-inspanningen aantonen: Bij de WIA-aanvraag toetst het UWV of de werkgever voldoende heeft gedaan. Schiet dit tekort, dan volgt een loonsanctie van maximaal een jaar extra loondoorbetaling.
Voor werkgevers in de publieke sector gelden vaak aanvullende afspraken via de toepasselijke cao, zoals langere loondoorbetalingsperiodes of specifieke re-integratieverplichtingen.
Wanneer loont het om een gespecialiseerd re-integratiebureau in te schakelen?
Het inschakelen van een gespecialiseerd re-integratiebureau loont wanneer de situatie te complex is voor intern HR-beleid, wanneer een medewerker niet terugkeert bij de eigen werkgever, of wanneer er risico bestaat op een UWV-loonsanctie. Vroeg ingrijpen met professionele begeleiding is vrijwel altijd goedkoper dan wachten tot de situatie escaleert.
Concrete situaties waarbij externe expertise meerwaarde biedt:
- De medewerker is langer dan zes maanden ziek en terugkeer naar de eigen functie is niet realistisch.
- Er is sprake van psychische klachten of een verstoorde arbeidsrelatie, waarbij neutrale begeleiding noodzakelijk is.
- Een spoor 2-traject moet worden opgestart en de werkgever heeft onvoldoende netwerk of expertise om dit zelf te begeleiden.
- De medewerker heeft een specialistische achtergrond, zoals een bestuurder of politiek ambtsdrager, waarbij sectorkennis essentieel is.
- De werkgever wil voorkomen dat het UWV oordeelt dat re-integratie-inspanningen onvoldoende zijn geweest.
Een gespecialiseerd bureau brengt niet alleen begeleiding mee, maar ook een netwerk van werkgevers, kennis van de arbeidsmarkt en ervaring met specifieke doelgroepen. Dat maakt het verschil tussen een traject dat vastloopt en een traject dat leidt tot duurzame uitstroom.
Hoe worden re-integratiekosten vergoed of gesubsidieerd?
Re-integratiekosten kunnen gedeeltelijk worden vergoed via no-riskpolissen, subsidies van het UWV, of afspraken in de cao. Werkgevers in de publieke sector kunnen daarnaast gebruikmaken van sectorale fondsen of mobiliteitsregelingen die specifiek voor hun branche zijn opgezet.
De belangrijkste vergoedingsmogelijkheden zijn:
- No-riskpolis van het UWV: Bij medewerkers die vallen onder de no-riskpolis (bijvoorbeeld mensen met een arbeidsbeperking) vergoedt het UWV de loondoorbetaling bij ziekte, wat de financiële drempel voor werkgevers verlaagt.
- Subsidies en loonkostenvoordelen: Voor bepaalde doelgroepen biedt de overheid loonkostenvoordelen (LKV) aan werkgevers die iemand in dienst nemen vanuit een re-integratietraject.
- Sectorale fondsen: Veel cao’s in de publieke sector kennen fondsen die bijdragen aan re-integratiekosten, zoals het A+O-fonds Gemeenten of sectorale mobiliteitscentra.
- Mobiliteitscentra: Regionale samenwerkingsverbanden, zoals mobiliteitscentra voor overheidsmedewerkers, bieden soms gesubsidieerde trajecten aan voor medewerkers die van werk naar werk begeleid worden.
Het is verstandig om bij de start van een re-integratietraject na te gaan welke vergoedingen van toepassing zijn. Een gespecialiseerde adviseur of een HR-jurist kan helpen om alle beschikbare middelen optimaal in te zetten.
Hoe Gradus helpt bij re-integratie in de publieke sector
Wij begrijpen als geen ander hoe complex re-integratie in de publieke sector kan zijn. Of het nu gaat om een langdurig zieke medewerker, een verstoorde arbeidsrelatie of een medewerker die toe is aan een nieuwe start bij een andere organisatie: wij bieden begeleiding die past bij de specifieke situatie.
Wat wij bieden:
- Persoonlijke begeleiding door ervaren coaches en loopbaanadviseurs met diepgaande kennis van de publieke sector
- Maatwerktrajecten, afgestemd op zowel de formele situatie als de persoonlijke omstandigheden van de medewerker
- Begeleiding bij zowel spoor 1 als spoor 2 re-integratie, inclusief actieve bemiddeling naar een nieuwe werkgever
- Ondersteuning bij het voldoen aan wettelijke verplichtingen, zodat het risico op een UWV-loonsanctie wordt geminimaliseerd
- Toegang tot een uitgebreid netwerk van publieke en semi-publieke werkgevers
- Kosteneffectieve oplossingen waarbij werkgevers geen zorgen hoeven te hebben over een goede afloop
Bijna 90% van onze kandidaten vindt een nieuwe passende werkplek. Wil je weten wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Neem contact op voor een vrijblijvend gesprek.
Veelgestelde vragen
Wat gebeurt er als ik als werkgever onvoldoende re-integratie-inspanningen lever?
Als het UWV bij de WIA-aanvraag oordeelt dat je onvoldoende hebt gedaan aan re-integratie, kun je een loonsanctie opgelegd krijgen. Dit betekent dat je het loon van de medewerker maximaal een jaar langer moet doorbetalen. Dit risico is te vermijden door tijdig een gedegen Plan van Aanpak op te stellen en eventueel een gespecialiseerd re-integratiebureau in te schakelen.
Kan ik re-integratiekosten terugvorderen als de medewerker zelf ontslag neemt?
In de meeste gevallen kun je re-integratiekosten niet terugvorderen wanneer een medewerker zelf ontslag neemt tijdens of na een traject. Er zijn uitzonderingen mogelijk als hierover contractuele afspraken zijn gemaakt, maar dit is juridisch complex. Laat je hierover adviseren door een HR-jurist voordat je dergelijke afspraken vastlegt.
Hoe lang duurt een gemiddeld re-integratietraject in de publieke sector?
Een spoor 1-traject duurt gemiddeld drie tot zes maanden, terwijl een spoor 2-traject doorgaans zes tot twaalf maanden in beslag neemt. De exacte duur hangt af van de situatie van de medewerker, de arbeidsmarkt en de complexiteit van de begeleiding. Hoe eerder je start met professionele begeleiding, hoe groter de kans op een snelle en duurzame uitstroom.
Moet ik als werkgever zelf een re-integratiebureau kiezen, of mag de medewerker dat ook doen?
Als werkgever ben jij verantwoordelijk voor de re-integratie en heb je in principe het recht om een bureau te kiezen. In de praktijk is het verstandig om dit in overleg met de medewerker te doen, omdat betrokkenheid en vertrouwen het succes van een traject sterk beïnvloeden. Sommige cao's in de publieke sector bevatten aanvullende afspraken over de keuzevrijheid van de medewerker.
