Een probleemanalyse bij re-integratie is een verplicht document dat in kaart brengt waarom een werknemer niet kan werken en wat er nodig is om terug te keren naar werk. Het wordt opgesteld door de bedrijfsarts en vormt de basis voor het re-integratietraject. In dit artikel beantwoorden we de meest gestelde vragen over de probleemanalyse, van de wettelijke verplichtingen tot de praktische gevolgen voor re-integratie.

Wanneer is een probleemanalyse verplicht bij re-integratie?

Een probleemanalyse is verplicht zodra een werknemer zes weken aaneengesloten ziek is. De werkgever is wettelijk verplicht om de bedrijfsarts uiterlijk in de zesde ziekteweek een probleemanalyse te laten opstellen. Dit is vastgelegd in de Wet verbetering poortwachter, die als doel heeft langdurig verzuim te beperken.

De probleemanalyse moet binnen acht weken na de eerste ziektedag beschikbaar zijn. Op basis van dit document stellen werkgever en werknemer samen een plan van aanpak op, dat de concrete stappen voor re-integratie beschrijft. Het tijdig opstellen van de probleemanalyse is geen formaliteit: wie dit nalaat, riskeert een sanctie van het UWV, zoals een loondoorbetalingsverplichting die wordt verlengd.

Er geldt één uitzondering: als de werknemer naar verwachting binnen zes weken volledig herstelt, hoeft er geen probleemanalyse te worden opgesteld. Zodra duidelijk wordt dat het herstel langer duurt, geldt de verplichting alsnog.

Wie stelt de probleemanalyse op en wat is ieders rol?

De bedrijfsarts stelt de probleemanalyse op. De werkgever heeft de verantwoordelijkheid om de bedrijfsarts tijdig in te schakelen, en de werknemer is verplicht mee te werken aan het onderzoek. Zonder medewerking van de werknemer kan de bedrijfsarts geen volledig beeld vormen.

De rolverdeling ziet er als volgt uit:

  • Bedrijfsarts: Onderzoekt de medische en functionele beperkingen, beoordeelt de belastbaarheid en geeft een onafhankelijk advies over re-integratiemogelijkheden.
  • Werknemer: Geeft informatie over klachten, beperkingen en persoonlijke omstandigheden. Heeft het recht om bezwaar te maken als hij of zij het niet eens is met de bevindingen.
  • Werkgever: Ontvangt de probleemanalyse en is verantwoordelijk voor het opstellen van het plan van aanpak op basis hiervan. Mag geen medische details inzien, alleen de functionele mogelijkheden.

De bedrijfsarts werkt onafhankelijk en mag geen informatie delen die onder het medisch beroepsgeheim valt. De werkgever ontvangt dus alleen wat noodzakelijk is om re-integratie te organiseren.

Wat staat er in een probleemanalyse?

Een probleemanalyse bevat een beschrijving van de functionele beperkingen van de werknemer, de verwachte duur van het verzuim en een advies over de mogelijkheden voor re-integratie. Het document richt zich op wat de werknemer wel en niet kan, niet op de medische diagnose zelf.

Concreet bevat de probleemanalyse doorgaans de volgende onderdelen:

  • De aard en ernst van de functionele beperkingen
  • De verwachte belastbaarheid op korte en middellange termijn
  • Een prognose over het herstel en de terugkeer naar werk
  • Advies over mogelijke re-integratieactiviteiten, zoals aangepast werk of een ander takenpakket
  • Eventuele aandachtspunten voor werkgever en werknemer

Wat er niet in staat, is de medische diagnose. De werkgever heeft geen recht op medische informatie. De probleemanalyse beschrijft uitsluitend wat de werknemer functioneel aankan, zodat er praktische afspraken gemaakt kunnen worden over de terugkeer naar werk.

Wat is het verschil tussen eerste spoor en tweede spoor re-integratie?

Eerste spoor re-integratie richt zich op terugkeer bij de eigen werkgever, in de eigen functie of in een aangepaste rol. Tweede spoor re-integratie richt zich op het vinden van werk bij een andere werkgever, en wordt ingezet als terugkeer naar de eigen organisatie niet meer realistisch is.

De probleemanalyse speelt een centrale rol in de keuze tussen beide sporen. Als de bedrijfsarts concludeert dat de werknemer op termijn niet meer terug kan keren in de eigen functie of in een passende andere functie bij dezelfde werkgever, dan is het tweede spoor aan de orde.

Eerste spoor re-integratie

Bij het eerste spoor wordt gekeken naar mogelijkheden binnen de eigen organisatie. Denk aan tijdelijk aangepast werk, een ander takenpakket of geleidelijke opbouw van werkuren. De werkgever heeft hier een actieve verantwoordelijkheid om passende mogelijkheden te zoeken en aan te bieden.

Tweede spoor re-integratie

Het tweede spoor start bij voorkeur zo vroeg mogelijk, en uiterlijk in het tweede ziektejaar. Wachten tot het eerste spoor volledig is uitgeput, leidt in de praktijk tot vertraging. Een tijdige start van het tweede spoor vergroot de kansen op een succesvolle overgang naar een nieuwe werkgever aanzienlijk.

Hoe beïnvloedt de probleemanalyse het re-integratietraject?

De probleemanalyse bepaalt de richting van het gehele re-integratietraject. De conclusies en adviezen van de bedrijfsarts vormen het vertrekpunt voor het plan van aanpak, de keuze voor eerste of tweede spoor en de begeleiding die de werknemer nodig heeft.

Een goed onderbouwde probleemanalyse maakt het mogelijk om realistische doelen te stellen. Als de belastbaarheid van de werknemer duidelijk in kaart is gebracht, kunnen werkgever en begeleider een traject opzetten dat aansluit bij wat iemand daadwerkelijk aankan. Dit voorkomt een te snelle terugkeer, maar ook onnodige vertraging.

Omgekeerd geldt: een onvolledige of te vage probleemanalyse leidt tot onduidelijkheid over de te nemen stappen. Het UWV beoordeelt bij een WIA-aanvraag ook de kwaliteit van de re-integratie-inspanningen, waarbij de probleemanalyse als uitgangspunt dient. Een solide analyse beschermt zowel werkgever als werknemer.

Wat als werknemer of werkgever het niet eens is met de probleemanalyse?

Zowel de werknemer als de werkgever heeft het recht om een second opinion aan te vragen als zij het niet eens zijn met de probleemanalyse van de bedrijfsarts. De werknemer kan hiervoor terecht bij het UWV, dat een deskundigenoordeel kan geven. De werkgever kan een andere bedrijfsarts raadplegen.

Voor de werknemer geldt dat hij of zij binnen twee weken na ontvangst van de probleemanalyse bezwaar kan aantekenen via de klachtenprocedure van de bedrijfsarts of arbodienst. Daarnaast biedt het UWV de mogelijkheid van een deskundigenoordeel, waarbij een onafhankelijke arts of arbeidsdeskundige de situatie beoordeelt.

Het is belangrijk om bezwaar tijdig en schriftelijk te maken. Wie te lang wacht, loopt het risico dat het plan van aanpak al is vastgesteld op basis van de betwiste analyse. Een meningsverschil over de probleemanalyse hoeft het re-integratieproces niet te blokkeren, maar vraagt wel om actie.

Hoe Gradus helpt bij re-integratie

Een probleemanalyse is het startpunt, maar een succesvol re-integratietraject vraagt om meer dan een document. Bij Gradus bieden we intensieve, persoonlijke begeleiding voor medewerkers die na langdurig verzuim de weg terug naar werk zoeken, zowel binnen als buiten de eigen organisatie. We zijn gespecialiseerd in de publieke sector en kennen de uitdagingen van overheidsorganisaties, gemeenten, zorginstanties en onderwijsinstellingen van binnenuit.

Wat we bieden:

  • Maatwerk re-integratietrajecten afgestemd op de persoonlijke situatie en belastbaarheid van de medewerker
  • Begeleiding door ervaren coaches, trainers en loopbaanadviseurs met kennis van de publieke sector
  • Ondersteuning bij zowel eerste spoor als tweede spoor re-integratie
  • Aandacht voor werkgeluk, zodat de medewerker niet alleen aan het werk komt maar ook op een plek terechtkomt die energie geeft
  • Ontzorging voor werkgevers: wij nemen de begeleiding over zodat HR zich kan richten op de organisatie

Wil je weten wat Gradus voor jouw organisatie of medewerker kan betekenen? Neem contact op en we bespreken graag de mogelijkheden.

Veelgestelde vragen

Wat gebeurt er als de probleemanalyse te laat wordt opgesteld?

Als de probleemanalyse niet binnen de wettelijke termijn beschikbaar is, kan het UWV een sanctie opleggen aan de werkgever, zoals een verlengde loondoorbetalingsverplichting. Het is daarom belangrijk dat de werkgever de bedrijfsarts tijdig inschakelt, uiterlijk in de zesde ziekteweek.

Kan een werknemer weigeren mee te werken aan de probleemanalyse?

Nee, een werknemer is wettelijk verplicht mee te werken aan het onderzoek van de bedrijfsarts. Weigering kan gevolgen hebben voor de loondoorbetaling. Heeft de werknemer bezwaren, dan is de juiste route om dit kenbaar te maken via de klachtenprocedure of een deskundigenoordeel bij het UWV aan te vragen.

Wanneer moet het tweede spoor re-integratie uiterlijk worden gestart?

Het tweede spoor dient uiterlijk in het tweede ziektejaar te worden opgestart, maar een vroegere start vergroot de kans op succes aanzienlijk. Wachten tot het eerste spoor volledig is uitgeput, leidt in de praktijk tot onnodige vertraging en verminderde kansen op de arbeidsmarkt.

Mag de werkgever de medische diagnose van de werknemer opvragen?

Nee, de werkgever heeft geen recht op medische informatie. De bedrijfsarts deelt uitsluitend de functionele mogelijkheden en beperkingen van de werknemer, zodat re-integratie praktisch georganiseerd kan worden zonder het medisch beroepsgeheim te schenden.

Gerelateerde artikelen

Deze inhoud is gegenereerd met behulp van AI en kan fouten bevatten.